طراحی مختلط

    در بسیاری از مواقع هدف یا موضوع مورد نظر ما به صورت مختلط است. یعنی پارامتر موردنظر ترکیبی از متغیرهای دیگر بوده و به صورت تناسبی از اجزا یا متغیرهای دیگر تعریف می شود. دقت شود که در در طراحی مخلوط پاسخ  مورد نظر به نسبت پارامترها وابسته است نه به مقدار آنها. به عنوان مثال طعم یک آب میوه (پاسخ) به نسبت آب هندوانه، آب آناناس و آب پرتقال در مخلوط بستگی دارد نه به مقدار آنها. در این حالت مجموع سطوح فاکتورهای مختلط در یک آزمایش، یک عدد ثابت و مقدار مشخصی ست. به عنوان مثال در تهیه یک آلیاژ، با مخلوطی از فلزات مس، آهن و نیکل، مجموع مقادیر این سه فلز نمی تواند بیشتر از ۱۰۰% باشد. فرمولاسیون تولیداتی مانند شوینده ها، نوشیدنی ها، دستورالعمل های آشپزی، آلیاژها و غیره از نوع متغیرهای تناسبی هستند.

   طراحی مختلط (mixture design) از طراحی فاکتوریل کسری متفاوت است چون نمی توان در طراحی مختلط سطوح فاکتورها در هر آزمایش به طور مستقل از فاکتور دیگر انتخاب کرد. تمایز اصلی روش های طراحی عاملی و طراحی مختلط، فضای طراحی آنهاست. فضای طراحی روش عاملی مجموعه ای از ترکیبات احتمالی متغیرهای مستقل است. در صورتی که در طراحی مختلط مجموعه ترکیبات احتمالی تناسب های نسبی متغیرهای مستقل است که معمولا تا یک مقدار مشخصی می تواند باشد… ادامه مطلب